เอนูเอะ..อุนจิซัง

คราวก่อนที่บอกว่าได้งานทหารอ่ะ

รอไปก่อน

ตอนนี้ว่างๆเลยมาทำงานโรงงาน เหนื่อยมากเลย ทุกคนที่นี่ใจดีมาก

แต่เวลาบอกใครๆว่าเป็นเกย์ก็ไม่มีใครเชื่อ

ที่นี่รับเราทำงานง่ายมาก

ตอนแรกไม่คิดหางานด้วยซ้ำแต่เห้นเพื่อนๆขวนขวายหางานกันเราเองก็เลยอยากลองมีประสบการณ์สัมภาษณ์มั่งอ่ะ

มาสัมภาษณ์ เสื้อยืดกางเกงยีนส์ รองเท้าแตะ สกอลล์สีน้ำเงินหราเลย

เค้าไม่ถามไรมากเลย รับแล้ว ตอนแรกงง งงมากเลยว่ารับเรา แล้วเหรอ

อีก2 วันมาทำงานเลยนะ

เราก็เฮ้ยไรกันวะ

ง่ายจัง

เราก็เดินงงกลับมาที่รถ ถอนหายใจ "เฮ้อ .."

พอก็ปลอบว่าไม่เป็นไรเราแค่ลองดู...คือพ่อนึกว่าไม่ได้ไง

แต่ที่เราถอนหายใจคือตกใจ กลัว ว่าทำไมมันง่ายขนาดนี้ แถมยังเร็วอีก...

ทำไรไม่ถูกเลย

....แต่นี่ก็ทำงานผ่านพ้นมาได้ 2 สัปดาห์แล้ว

ก็เริ่มโอนะ แต่มีอีกหลายวส่วนที่งงอยู่พี่ๆแต่ละคนก็ดีสอนงานดูแลเราดี

ที่แย่ก็คือ ผู้จัดการส่วนมากเป็นคนจีนยพูดไทยได้แต่เราก็ไม่เข้าใจอยู่ดีอยากเรียนภาษาแล้วเนี่ย(มีที่เรียนภาษาจีน ในเนตไหม...)

เมื่อวานนี้เราเปิดเวงบเกย์ทิ้วไว้อ่ะเช้ามากระจกห้องเราเปิดด้วยไม่รู้มีใครแอบมาหรือป่าว...ถ้ามีคนรู้ล่ะก็อายจังเลย

เมื่อสัปดาห์ก่อนพี่จีไปทำงานที่สระบุรี..งานออกแรงอ่ะ

ทำได้แป๊ปเดียวก็อยากกลับแล้ว....เราเองก็ไม่มีเงินเลยหาค่ารถให้ไม่ได้เลย

สงสารพี่เขานะ .. แต่ตอนไปเนี่ยดื้อจัง

เราบอกแม่แม่ก็บอกว่าเค้าโกรธแม่เค้าเค้าก็ไปแบบไม่คิด..พอเขาคิดได้ก็ให้เขาขอแม่เขาไม่ใช่มาขอเรา...

อืมก็จริงนะ

คือแม่ไมอยากให้เราเอาใจเพื่อน(??????)ไปตลอดศกไง

แถมตอนนี้เราก็ยังมีหนี้ที่ติดค้างคนอื่นๆอีกอ่ะ..มันจะน่าเกลียด

ออนเอ็มเจอหนูมิวก็ได้คุยบ้าง..ไม่ได้คุยบ้าง..โทษที่เน่อ

อุ๊ยมีคนโทรมาตามครับ....ต้องไปต่อเนตให้กับอีกโรงหนึ่งที่บานบึง

เด๋วมานะ