เอนูเอะ..อุนจิซัง

มาต่อเด้อ...ขอบใจนะน้องอาย...(รู้ได้ไงว่าเราอายุมากกว่า)

ชอบคุณที่เชียร์พี่กับพี่จีเพิ่งทะเลาะกันเสร็จเรื่องเบอร์เก่าของพี่อ่ะแต่ก็ดีกันแล้วขอบคุณที่เป็นห่วงครับ

ย้ำว่าเรื่องที่ผมโพสต์นี้ก๊อปมานะครับอย่ามาหาว่าผมลอกเขามาเด้อ ลิขสิทธิ์ก็ของเขาแต่ผมจะไม่ได้ว่าเอามาจากไหนผมเลยให้เครดิตไม่ถูก

แค่นั้นเองง่ะ.......

-------------------------------------------------------------

วันรุ่งขึ้นผมได้ยินข่าวจากกลุ่ม CNN ประจำห้องที่สามารถหาข่าวได้เร็วและละเอียดกว่าเด็กนิเทศทั้งเมเจอร์

ว่าไอ้โซ่ถูกฝ่ายกิจการนิสิตทำทัณฑ์บนจากเหตุการณ์ที่มันคิดว่าสระของมหาลัยเป็นโลกใต้น้ำที่น่าสำรวจ

นั่นยิ่งทำให้ผมเป็นห่วงมันมากขึ้น เอ๋? เป็นห่วง? ห่วงทำไม?

ก็มันไม่ใช่เหรอที่ทำให้ผมอับอายด้วย "ฮาร์ทบีทที่น่าสะพรึงกลัว" ตอนรับน้อง

แถมยังชิงตำแหน่งเฟรชชี่ของกูอีก ทำไมกันนะ? ( ชอบเค้าแน่เลย อิอิ )

ผมก็หามันทั่วคณะเลย จนไปเจอมันนั่งปลงชีวิตอยู่ในห้องสมุดในมุมเงียบๆคนเดียว ( น่าสงสารมันมาก )

"มาคนเดียวเหรอ?" เป็นคำถามที่โง่ที่สุด แต่ผมก็ถามเพราะอยากชวนมันคุย มันทำหน้าเหมือนตอนที่รุ่นพี่สั่งให้มันแดกฮาร์ทบีทตกพื้นในวันรับน้อง

"นาย....ชีสใช่มั๊ยเนี่ย?" เอาอีกแล้ว ...ต้องให้กูแปะป้ายชื่อไว้กลางหน้าผากมั๊ยไอ้นี่?

"นายคงรู้เรื่องที่เราเลิกกับแฟนแล้วล่ะสิ...ฮึก...ฮึก...ฮึก ( จะปล่อยโฮ )" ผมจึงบอกให้มันใจเย็นๆ และรับฟังเรื่องราวของมันทั้งหมด ( ที่จิงก็รู้หมดแล้ว อิอิ ) แล้วไอ้โซ่ก็ทำท่าลังเลอยู่พักนึง จึงพูดกับผมว่า...

"......กูพูดตรงๆเลยนะ ขอกูย้ายไปอยู่กับมึงได้มั๊ย? กูไม่อยากอยู่คนเดียว ( รู้อีกว่าห้องกูว่าง ) แล้วกูจะช่วยหารค่าเช่า ค่าน้ำ ค่าไฟ..." มันขอร้อง ผมไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ และก็เห็นว่าไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร จึงตอบตกลง

"นายพูดจริงนะ?" มันอมยิ้ม

และเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นรอยยิ้มของโซ่ตั้งแต่วันที่มันเลิกกับแฟน ( ยิ้มน่ารักจัง )

ท่าทางมันดีใจเหมือนกับเด็กเล็กๆที่พ่อแม่อนุญาตให้ออกไปเล่นนอกบ้านได้

"ตกลง...นายชื่อชีสสินะ?"...เออ...เอาเข้าไป ( คนอุตส่าห์ปลื้มอยู่แท้ๆ ไอ้เวร )

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเราก็อยู่ด้วยกัน

กินด้วยกัน

นอนด้วยกัน

ผมก็สอนengให้ไอ้โซ่จนเพื่อนมันชมว่าตั้งแต่มันได้ผมเป็นเพื่อน ดูมันโง่น้อยลงกว่าเดิมมาก

ส่วนมันก็สอนผมเล่นกีตาร์ แต่กว่าจะเล่นเป็นก็ได้รองเท้าจากห้องข้างๆ มาหลายยี่ห้อเหมือนกัน

ไอ้โซ่สัญญากะผมว่ามันจะเอาAวิชาEN101มาให้ได้

ส่วนผมก็สัญญากะมันว่าจะเลิกบุหรี่(ไอ้โซ่เกลียดบุหรี่โคดๆ )

แต่คนที่ทำตามสัญญาได้ก่อนก็คือมัน เชื่อป่ะว่าควายบางระจันอย่างมันได้Aอังกฤษจิงๆเมื่อเกรดเทอม1ออกมา ( น่ารักมั่กๆ )

ไม่เสียแรงที่กูอุตส่าห์สละเวลานอนแคะเล็บตีนสอนมึงทุกวัน

ทีนี้ขุมนรกอเวจีก็หวนกลับมาอีกครั้ง เพราะปิดเทอมเราต้องรับน้องหอก่อน2คืนจึงจะกลับบ้านได้

กูผ่านรับรวมกับรับแยกเอกมาตั้งนานแล้วเพิ่งจะมาจัดงานกันตอนปิดเทอม

ที่สำคัญรับน้องหอมันเป็นเหี้ยอะไรที่ลุ้นมากๆ เพราะจะเถื่อนรึป่าวมันขึ้นอยู่กับพี่ๆปี4ในหอว่าเป็นเด็กคณะอะไร หอผมนั้นซวยตรงที่เป็นหอรวมและรุ่นพี่ที่คุมหอกว่าครึ่งเป็นเด็กศิลปกรรมสุดโหด

ขู่ว่าใครไม่ไปรับน้องงานนี้เปิดเทอมมาเตรียมจองศาลาไว้ได้เลย......( แง้! คิดถึงบ้าน )